Eindbestemming in woord en beeld

Om in beweging te komen, is een wenkend perspectief nodig. Een uitnodigend verhaal over een maatschappelijke uitdaging die men samen aan wil gaan. Samen stap voor stap naar die stip op de horizon. Het werkt bevrijdend om de nieuwe participatiepraktijk in ‘gewone’ taal te beschrijven in een vorm die verheldert. Het geeft een beeld van wat er straks anders is ten opzichte van nu. En wat dat voor wie betekent.

  • Zo ontstond in Assen een nieuwe visie op Zorg en Welzijn, vertaald in een veranderagenda; werd in Purmerend een nieuw beleidskader vormgeven met een financiële taakstelling: ‘Bezuinigen met beleid’ en werd duurzaamheid bij de rijksoverheid in samenhang vormgegeven.
  • Wijkagenda’s kwamen tot stand, in Arnhem en Ede. Bewoners, gemeente en instellingen zetten hun wensen voor de wijk op een rij en bepalen wat er met voorrang moet gebeuren. Iedereen doet mee. Professionals haken aan bij initiatieven van bewoners en sociaal ondernemers en rusten hen toe.
  • Metaforen benutten we als communicatieve en confronterende manier om jargon te doorbreken. Zo werd in Assen gebouwd aan het nieuwe huis van zorg en welzijn, zit er in Oss muziek in het samenspel tussen woningcorporatie, gemeente, welzijn en bewoners, presenteerden controlers in Eindhoven zichzelf als tomtom en kwam in Venlo een spoorboekje bijzondere reizigers tot stand.
  • Praktische doeners en slimme denkers verdienen het dat hun aanpakken, strubbelingen en resultaten zichtbaar worden. Daarom hanteren we als ghostwriter vaak hun pen. En slaan we meteen een brug tussen leef- en systeemwereld.

eindersultaat